I am not my ego

Wat je van iemand ziet, is niet altijd wat het lijkt. Het is slechts ons ego dat tussen ons in staat en een vertroebeld beeld geeft van de werkelijkheid.

Ego. Hoi ego. Jij hier? Ja hoor. Ik ben nooit weg geweest. Ik ben jou, jij bent mij. Daar ben ik het niet met jou eens. Ego’s vormen. Ego’s groeien. Ego’s zijn niet per definitie goed of slecht. Ego’s zijn slechts een onderdeel van, maar staan niet op zichzelf. Ik ben, maar ik ben niet mijn ego.

Het ego. Wat moeten we er nu mee? “Het ego is wat binnen onderscheidt van buiten” schreef ik een tijdje terug. Persoonlijk vind ik dit de beste omschrijving om voor mezelf helder te hebben wat ego voor mij betekent. Je kern, je ware zelf is alles wat puur is. Alles wat voor jou is: jouw gezondheid, welzijn, je hart (open om liefde te ontvangen en te geven), je ziel dat naarmate je ouder wordt ook steeds wijzer wordt waardoor je als mens groeit. Je ego is de schil die om je ware zelf heen ligt. Iedereen heeft zo zijn verschillende rollen. Misschien ben je broer of zus, ben je student of bankier, danser, bakker, noem maar op. Elke rol zou een ego van je kunnen zijn. De manier waarop je je opstelt tegenover je kleine zusje is heel anders dan wanneer je praat met een zakelijke klant.

Maar naast je maatschappelijke en sociale rollen (zo zal ik ze maar even noemen) bestaat je ego ook uit herinneringen en ervaringen. Gebeurtenissen worden door je hersenen op verschillende manieren verwerkt en in de groei van je leven vormen zich hierdoor verschillende schema’s. Je krijgt in je leven immers zoveel informatie te verwerken, dat het makkelijker is om alles via diezelfde schema’s te laten verlopen. Daardoor heeft ieder mens ook (bewust of onbewust) al gauw een oordeel over een nieuw persoon die ze ontmoeten. Nu is het dus zo dat een verzameling van ervaringen je een bepaalde kijk op het leven geeft. Een gemiddeld mens maakt zowel succesverhalen als tegenslagen mee. Een gezonde balans waardoor we kunnen zeggen: “ach zo gaat het leven.” We zouden allemaal deze balans tussen voorspoed en tegenslagen zelf wel willen bepalen. Helaas werkt het leven niet altijd zo. Je hebt soms van die mensen die gewoon het ongeluk lijken aan te trekken. Ziekenhuis in, ziekenhuis uit. Het is logisch dat zo’n persoon al gauw gaat zeggen: “ja zie je nou wel, dat heb ik weer!” Vanuit daar worden ego’s gevormd. Want alle gedragingen die voortvloeien uit bijvoorbeeld angst of onzekerheid voor de toekomst, die komen vanuit je ego, niet vanuit jezelf. Je ware zelf behoeft liefde en persoonlijke ontwikkeling maar hoe vaak heb ik wel niet gezien dat mensen hun ware droom niet durven na te jagen omdat een bepaald soort angst ze tegenhoudt. Omdat ze misschien bang zijn om hun partner los te laten of omdat het werk dat ze nu doen hun materiële rijkdom biedt (maar ze diep van binnen eigenlijk een andere ambitie hebben waarmee ze minder geld verdienen).

Wat ik nu met dit verhaal wil zeggen is het volgende: we hebben allemaal zo onze vooroordelen klaar over de mensen ons heen, en dat is niet erg. We moeten iets in deze wereld waar een overvloed is aan prikkels die we dagelijks moeten verwerken. Maar probeer je eens bewust te worden van het feit dat we allemaal dezelfde strijd hebben in het leven. Misschien kijkt dat meisje in de trein tegenover je wel zo lelijk omdat haar oma net is overleden en probeert ze alleen maar haar tranen te bedwingen. Je zal het waarschijnlijk nooit weten. Wat je van iemand ziet, is niet niet altijd wat t lijkt. Het is slechts ons ego dat tussen ons instaat en een vertroebeld beeld geeft van de werkelijkheid. Ik ben Suus en ik ben niet mijn ego.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s