“Ik zie onder water hoe hij langzaam zijn arm uitstrekt en zo stevig in de billen van een meisje knijpt.”

Koh Tao havenOei oei oei. Heb ik jullie zomaar twee weken in de steek gelaten. Nou moet ik ook eerlijk toegeven dat het schrijven van een blog met een tablet niet ideaal is. Misschien toch een mini-laptopje meenemen de volgende keer? Daarnaast had ik ook het gevoel teveel met mijn blog en fotografie bezig te zijn terwijl ik toch echt aan vakantie toe was. Overal waar ik loop zie ik wel weer potentiële verhalen maar het was nu zaak om mijn hoofd echt even helemaal leeg te maken. De tweede helft van de reis hebben we ook zoveel mogelijk de tijd genomen om re ontspannen en relaxen.

Sander de billenman
Nog even terug naar Koh Tao. Een van de grappigste momenten vond namelijk plaats in Mango Bay. We zijn dus met een dagtour aan het snorkelen en we maken verschillende stops om het eiland van Koh Tao. We worden teruggefloten naar de boot want het is tijd om naar de volgende baai te varen. Terwijl meerdere mensen nog wachten om bij het trappetje aan boord te gaan, dobber ik nog wat in het water en kijk naar al het moois dat er onder mij door zwemt. Een paar meter verderop zie ik Sander terwijl hij heel sneaky in rustig tempo naar de boot toe zwemt. Hij lijkt mij niet te zien. Ik zie onder water hoe hij langzaam zijn arm uitstrekt en zo stevig in de billen van een meisje knijpt. Het gaat snel. In een fractie van een seconde draait zij zich om en beseft Sander zich ineens dat het roze bikinibroekje met de bruine billen niet van mij is maar van een heel ander persoon (die tevens met dezelfde tour mee reist en de rest van de dag met een boog om Sander heen heeft gezwommen). Ik zie hoe Sander zich probeert te verontschuldigen bij het meisje maar het mag niet baten. Terwijl het meisje gefrustreerd het trappetje opklimt, proest ik het uit van het lachen en krijg ik vervolgens een slok zout water binnen via mijn snorkel. Best. Day. Ever.

Heerlijke curry bij the Gallery

Heerlijke curry bij the Gallery

De volgende dag is ook meteen onze laatste dag op Koh Tao. Ook al is het een bewolkte dag, je verbrandt hier prima door de zon terwijl je insmeert met factor 30. Dan heb ik nog een Aziatisch huidje die wel wat zon kan verdragen. Echt belachelijk is dit. Omdat we deze week zo heerlijk hebben gegeten bij the Gallery besluiten we hier om nog een keer te gaan eten tijdens onze laatste avond op Koh Tao. Uiteraard is Chris er ook weer en na drie gangen Thaise perfectie en een aantal veel te lekkere cocktails maken we nog even een praatje. Ik had in mijn vorige blog toch gezegd hoe hinderlijk succesvol deze vent is? Goed. Ik vraag dus aan hem of de katten die ik steeds in en om het restaurant zien zijn huiskatten zijn. Schijnt dus dat hij ook al een aantal jaren met een lokaal dierenproject bezig is om het aantal straatkatten en wilde honden terug te dringen. Een soort anti-breeding project. Dit doet hij door de alfa-mannetjes uit de buurt te laten castreren zodat ze zich niet kunnen voortplanten en daarnaast dus andere wilde dieren uit de omgeving weghouden. Doet ie er ook nog even bij. Alsof hij nog niet nobel genoeg was. Naar, naar succesvol mannetje. Maar ik heb niks anders dan respect voor hem.

Van Koh Tao naar Koh Pha Ngan
De dertiende dag van onze reis alweer en vandaag ruilen we dit prachtige idyllische eiland in voor het feesteiland Koh Pha Ngan. Vanavond wordt in Ban Tai het Halfmoon Festival gegeven. Halfmoon vindt plaats een week voor, en een week na de bekende Fullmoon Party plaats. We besluiten om in de vroege ochtend al aan de reis te beginnen zodat we nog genoeg tijd hebben om het eiland een beetje te verkennen en wat kleding te shoppen voor het feest. Ik had trouwens verwacht dat het super druk zou zijn maar het resort waar we in zaten was nog niet eens halfvol. Waarschijnlijk toch vanwege het laagseizoen en de militaire coup. Officieel geldt de avondklok nog wel op dit eiland in tegenstelling tot Phuket en Samui, maar het feest gaat gewoon door. Ik denk dat het een soort van gedoogd is aangezien het hele eiland draait op toerisme.

Halfmoon Festival
IMG_3225 Ons resort zit ook in Ban Tai dus heel ver hoeven we niet met de taxi om bij het feest te komen. Het ligt echt midden in de jungle. Wij worden op een random plek afgezet (letterlijk en figuurlijk) bij een kraampje waar ze al buckets verkopen en jezelf kan laten beschilderen met fluor verf; een must-do als je naar deze feesten gaat. Maar ik ga niet zeggen voor hoeveel we ons hebben laten afzetten. Schandalig, maar vandaag kan het ons ook helemaal niks schelen. We hebben wel zin in een feestje dus we gaan er ook goed voor. Rond een uur of 10 komen we aan op het feest. Entree is zo’n 500 baht en daar krijg je ook een cd voor met de muziek van het feest en een gratis drankje. De muziek is de eerste helft van de avond echt fantastisch. Melodieuze techno die ons wel bekend in de oren klinkt. De eerste bucket met Thaise rum gaat er wel lekker in maar verraderlijk is het wel. Ook ’s avonds is het 30 graden en met de nodige pasjes sta je al gauw te zweten als de zusjes Williams op het tennisveld. Tot mijn grote plezier zie ik dat ze ballonnen met lachgas verkopen aan de bar. 200 baht?! Again, schandalig maar ik krijg wel een ballon van 30 centimeter waar je dus makkelijk met twee personen van doen. Ook bucket nummer twee mag er aan geloven. Een verwarde Britse jongen zwaait wild met zijn armen om zich heen, struikelt en valt met een smak voor mij neer. Die zal vast van een spannende Thaise paddenstoel uit de jungle hebben gesnoept want heel charmant zag het er niet uit. De muziek slaat om van techno naar psychedelische trance en voor ons is het feestje eigenlijk wel klaar. Het is pas twee uur en we liggen er al redelijk af. Als twee kleine meisjes gaan we maar terug naar het hotel. We zoeken een taxi en voor 100 baht per persoon wil deze lieve Thaise meneer ons wel terug brengen… Komt hij vervolgens met een scootertje aanzetten! “100 baht”, zegt hij maar wij wijzen naar een gewone taxi. “Ah taxicar” zegt hij, “1000 baht.” De alcohol zwemt door mijn grijze massa heen en ik kan alleen maar denken aan ons bed en een bak instant noodles die ligt te wachten op de kamer. Prima. Wij met z’n drietjes op die scooter gepropt en ik laat de jungle langzaam aan me voorbij glijden.
IMG_3281

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s