“De Indische community heeft behoefte aan grote denkers”

Dewi Staal was zeven jaar oud toen ze haar opa verloor. Haar oma overleed vlak voor haar geboorte. “Ik herinner me er weinig van maar het voelde vreemd dat ik zo weinig wist over hun verleden. Uiteindelijk heb ik na mijn eigen onderzoek mijn grootouders leren kennen via de verhalen van mijn vader en mijn tante. Voor mij is dat heel waardevol.”

Dankzij haar familie is Dewi uiteindelijk meer te weten gekomen over de achtergrond en geschiedenis van haar grootouders. Maar de Indische cultuur in Nederland moet hard haar best doen om het hoofd boven water te houden. Veel verhalen zijn namelijk verloren gegaan door het hardnekkige Indisch zwijgen. Gevolg: een verwaterde Indische cultuur in Nederland. In hoeverre leeft de Indische cultuur nog en wat wordt er nog ondernomen om dit in stand te houden?

Over de Indische gemeenschap hoor je relatief weinig in het nieuws. De migratie en integratie van de grote groep Indische Nederlanders na de Tweede Wereldoorlog is dan ook vrijwel geruisloos verlopen. Door het vlotte aanpassen is er weinig ruimte geweest voor verwerking van wat een verschrikkelijke oorlog is geweest. Een gevolg van deze ontwikkeling is het ontstaan van het Indisch zwijgen; een begrip dat binnen de Indische gemeenschap een bekend fenomeen is.

Walter Fuglistahler is iemand uit de derde generatie van Indo’s en heeft het Indisch zwijgen zelf ervaren bij zijn opa. “Ik weet dat mijn grootouders gevlucht zijn en dat mijn opa daardoor heel lang heeft gevoeld dat Indonesië niet zijn land is.” Vertelt hij bij hem thuis met een kop warme koffie in zijn hand. “Omdat ik weinig heb meegekregen van de cultuur in mijn jeugd voel ik me compleet Nederlands. Ik voel ook geen enkele drang om me verder te verdiepen in het Indisch zijn.”

Walter

Dat verwateren geldt niet voor alle Indische jongeren in Nederland. Er heerst toch nog een bepaalde nieuwsgierigheid bij de tweede en derde generatie. Dewi rondde haar master Culturele Antropologie af met een reportage over de verhalen van haar tante uit Indonesië. “Het voelde raar om niet meer te weten over het verleden van mijn grootouders. Daarnaast was ik zelf altijd al geïnteresseerd in Indonesië, vooral hoe deze nu is. Dat ben ik gaan onderzoeken door mijn master te richten op de Indonesische geschiedenis en de verhalen van mijn tante.” Over het idee dat de Indische cultuur aan het verwateren is in Nederland is ze het dan ook niet eens. “Tijdens en na mijn onderzoek ben ik erachter gekomen dat Indische mensen elkaar vaak opzoeken door middel van een kumpulan (bijeenkomsten met veel eten en gezelligheid), filmdagen en bijvoorbeeld lezingen. Naar mijn mening doen Indo’s onderling erg hun best om hun cultuur in stand te houden.”

Armando Ello is oprichter van HoezoIndo: een platform dat zich richt op de Indo’s die opzoek zijn naar hun ‘indotiteit’. Hij bevestigt het bestaan van de verwatering maar voegt er aan toe, dat zolang er Indo’s zijn het niet zo snel gaat als men denkt of schrijft. Overheid en instanties doen weinig voor het behoud van de cultuur. Onder andere door bezuinigingen heeft het Koninklijk Instituut voor de Tropen onlangs 9 kilometer aan literatuur op straat moeten zetten. “Mijn tip aan jongeren is om groter te denken” stelt Armando. “De Indische community heeft daar behoefte aan.SALON Er gebeurt nog te weinig maar voor diegene die het professioneel voortzetten als bijvoorbeeld theater- of filmmaker is het resultaat indrukwekkend.” Het voorbestaan van de Indische cultuur is dus volledig afhankelijk van de huidige en volgende generatie Indo’s. “Als iemand de Indische cultuur aandacht moet geven, dan zijn wij dat zelf.”

 

Ben je geïnteresseerd of wil je meer weten over Indische achtergronden en verhalen? Op hoezoindo.nl lees je verhalen en ervaringen van onder andere jongeren die op zoek gaan naar hun Indische roots. Indisch 3.0 biedt informatie over evenementen en reizen maar ook over de geschiedenis en Indonesisch koken. Dewi haar masterscriptie vind je hier.

Het verhaal dat vooraf ging aan dit artikel in de Trouw vind je hier.

2 Comments on “De Indische verhalen dreigen te verdwijnen

  1. Leuk stuk! Alleen een foutje: “De migratie en integratie van de grote groep Indonesiërs na de Tweede Wereldoorlog is dan ook vrijwel geruisloos verlopen.” Indonesiërs waren het niet hoor, maar Indische Nederlanders 🙂

    Like

    • Hi Liselore,

      Bedankt voor je reactie! Het blijft een lastig ding met al die verschillende termen. Ik heb er eerlijk gezegd over getwijfeld maar uiteindelijk toch overgenomen zoals ik het in een rapport van het CBS zag staan.

      Mijn docent Culturele Ontwikkeling heeft t ook in eerste instantie goedgekeurd! Maar ik zal nog eens kijken wat hij hier over te zeggen heeft. 🙂

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s