Het gapende gat sinds de laatst geplaatste blogpost staart me verwijtend aan. Yes ik blog te weinig en het is niet de eerste keer dat ik blog op mijn blog over het feit dat ik te weinig blog… De laatste post van deze website dateert uit 2014, maar dat heeft er ook mee te maken dat mijn database nog hersteld moet worden. Maar dat is nog geen excuus waarom ik al een eeuwigheid geen verhalen meer schrijf.

Just do it. Iedereen kent deze bekende slogan. Het is ook de enige gedachte die mij er bijna dagelijks toe zet om naar de sportschool te gaan. Drie jaar geleden maakte ik de bewuste keuze om mijn leven anders in te richten. Meer tijd voor mezelf, meer bewegen en vaker tot mezelf komen. Op een goede dag kan de sportschool echt heerlijk zijn. Je eigen PR verbreken, je playlist die preciés de juistje nummers voor je afspeelt en die perfecte glow wanneer je de sportschool uitloopt. Maar fitness heeft lang niet altijd een directe beloning. Soms kan het echt heel moeilijk zijn om de motivatie te vinden om door de regen te fietsen naar de sportschool. Het is dan ook verdomd lastig om jezelf ervan te overtuiging dat ook een beloning op de lange termijn de moeite waard is. Just. Friggin. Do it! Alleen als het écht niet kan, dan las ik een rustdag in. Maar daarin zal ik heel eerlijk tegen mezelf moeten zijn en mezelf moeten afvragen dat ik de rust neem omdat mijn spieren dat nodig hebben, of omdat ik gewoon un petit peu lui ben.

Je zou zeggen dat ik met zo’n uitgebalanceerd en geïntegreerd systeem toch ook met enige regelmaat een blogpost online zou moeten zetten. Maar na 3 jaar op de opleiding journalistiek ben ik behoorlijk veranderd en heb ik veeel over mezelf geleerd:

 

Ik raak snel verveeld

Mijn stage op de redactie bij National Geographic afgelopen jaar was een van de meest confronterende periodes in mijn studiecarrière. Gelukkig kreeg ik de vrijheid om op reportage te gaan als ik daar een verhaal uit wist te halen wat mij uit de sleur trok. Maar 40 uur achter een bureau zitten? Niets voor mij. Het liefst zou ik na mijn studie wel twee totaal verschillende banen willen. 20 uur aan vaste uren, en de rest vul ik aan met freelance journalistiek werk. De afwisseling zorgt er bij mij juist voor dat mijn creativiteit geprikkeld blijft. Met sporten werkt dat precies zo bij mij. Ik zou nooit elke dag krachttraining of cardio kunnen doen. De ene dag sta ik in het krachthonk mijn benen te trainen, de volgende dag ga ik hardlopen en weer een andere dag ga ik doe ik Body Pump. Ik moet echt afwisseling hebben.

 

workout basic fit

 

Ik ben introverter dan ik dacht

Zolang ik me herinner heb ik altijd gedacht dat ik een echt extrovert persoon was. Al mijn hele leven heb ik het gevoel gehad dat ik me moest uiten naar de wereld, op wat voor manier dan ook. In mijn tienerjaren is dit weleens een valkuil geweest: ik was té open naar mensen toe. Zelfs naar mensen wie niet mijn beste vrienden waren vertelde ik altijd hele persoonlijke dingen. Nu ik wat ouder en wijzer ben weet ik dat het soms beter is om niet altijd het hart op de tong te hebben, maar dat maakt me natuurlijk niet meteen een introvert persoon. Toch merk ik dat ik tegenwoordig meer energie haal uit de momenten dat ik alleen ben, of dingen alleen onderneem. Al blijf ik toch altijd de aanjager op feestjes en kan ik mensen erg goed overtuigen om dingen te doen die ze in eerste instantie niet willen doen. Alleen is de behoefte om altijd, overal en bij iedereen aanwezig te zijn vele malen minder geworden.

 

Ik ben te kritisch over mezelf

Ik heb inmiddels al heel wat artikelen geschreven, zowel op mijn blog als voor verschillende media. Meer heb ik er gelezen. Ik weet heel goed hoe een goed geschreven artikel eruit moet zien en dat is waar ik met mijn blog op vastloop. Het leuke van een blog is juist dat het zo alledaags en geknutseld mag zijn. Gevoelsmatig voldoet het voor mij dan niet meer aan de hoge standaard van perfectie. Ik heb zeker een aantal perfecte pareltjes geschreven. Maar voor mijn gevoel moet het volgende verhaal nog beter zijn. Het gevolg hiervan is dat ik stop met schrijven, waardoor ik op lange termijn juist verder achteruit ga. Schrijven is in die zin net als sporten. Als je niet traint, dan verlies je kracht. You just gotta do it.

En daarmee wil ik deze blogpost van vandaag graag afsluiten. Het kan me niks schelen of het de lezer filosofische inzichten biedt die zijn leven zal gaan veranderen. Of dat het baanbrekend nieuws is. Of dat het taaltechnisch eigenlijk wel klopt. Ik ga gewoon weer aan de slag en ik maak er wat leuks van. Tot snel!

 

Liefs,
Susan

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s