Amsterdam. Een stad waar grenzen vervagen en kleuren vermengen. Het stadse zit in mij en zal waarschijnlijk ook nooit verdwijnen. Amsterdam is voor mij een stad geworden waar ik me thuis voel, maar soms ook even helemaal niet. 

Ik groeide op in Groningen en hoewel het vergeleken met Amsterdam een groot dorp is, voor mij als klein meisje voelde de stad groot. Als je als klein hummeltje met je roze fietsje over en druk kruispunt fietst met je moeder, dan voelt de stad wel groot. Wonen in een flat voelde groot. Stadse evenementen bezoeken voelde groot. Maar mijn moeder groeide op in een Drents dorpje en volgens mij kon ze niet helemaal aarden in de stad. En zo verhuisden we terug naar dezelfde straat als waar ze opgroeide toen ik een jaar of 9 was. Ik ging van een kleurrijke basisschool met alle mogelijke culturen, naar de meest blanke school die je maar kunt bedenken. Ik weet de eerste schooldag nog zo goed dat ik me plotsklaps een outsider voelde met m’n lichte getinte Indokleurtje.

Levenswater

Eigenlijk heb ik me nooit echt thuis gevoeld daar. Bij de start van mijn studententijd verhuisde ik dan ook terug naar het mooie Groningen. Zelfs op regenachtige dagen voelde ik me er zo gelukkig. Struinen door de Folkingestraat met m’n paraplu. Stadjers bekijken. De Ripe kopen van een dakloze. Met collega’s naar de Pintelier voor een borrel na werk. Het mooie aan een stad is dat het altijd echt lééft. Ik begrijp heel goed dat de drukte en energie voor veel mensen overweldigend kan zijn en daarom liever buiten de stad wonen, maar voor mij is het als levenswater. Ik kan niet zonder.

Toch was ik na 5 jaar Groningen ‘ontgroeid’. De stad wordt niets voor niets een brain drain city genoemd. Jongeren komen er om te studeren om daarna te vertrekken naar de Randstad of het buitenland. Wetende dat ik een baan in de journalistiek wil, zou blijven ook redelijk suïcidaal zijn. Ik moest mijn pijlen wel op het westen richten en verhuisde ik een jaar geleden naar Amsterdam. Ik ging voor een droomstage aan de slag bij het tijdschrift National Geographic. Tijd om de stad te ontdekken had ik dan amper en vrienden had ik hier ook nog niet. Zat ik dan eindelijk in het prachtige Amsterdam, werd ik alleen maar overspoeld door een gevoel van eenzaamheid. Ieder weekend reisde ik met de trein naar Groningen om mijn vriend te zien dus dat heeft ook niet echt geholpen om te goed acclimatiseren.

Van jungle naar speeltuin

We zijn nu een jaar verder en na een zomervakantie van 2 1/2 maand (studeren is awesome) heb ik eindelijk wat tijd gehad om de stad te ontdekken. Inmiddels woont mijn vriend hier ook en komen hier ook steeds meer vrienden van mij wonen. Dat maakt het ineens zoveel leuker! En wat ik zo heerlijk vind is dat iedereen zo open minded is in de stad. Bijna iedereen is door deze fase heen gegaan en begrijpt hoe belangrijk het is om nieuwe sociale contacten op te bouwen. De eerste maanden voelde de stad nog als een grote betonnen jungle, waar je in het begin hard op je bek gaat met je fiets als je niet goed stuurt bij een trambaan, je regelmatig aan de verkeerde kant van een metrostation uitstapt waardoor je de tram mist, gin tonics anderhalf keer zo duur zijn als in Groningen, en mode hier veel meer het straatbeeld lijkt te domineren dan in het hoge noorden. Tegenwoordig voelt de stad voor mij als een grote speeltuin waar ik elke keer iets nieuws ontdek.

 

By: Mari Andrew

By: Mari Andrew

 

Het is oh zo heerlijk als je het even wat tijd geeft. Stadstruinen geeft me elke keer het gevoel alsof ik een beetje op vakantie ben. Ik ga zelden twee keer naar dezelfde bar, leer constant nieuwe mensen kennen en de bonte festivals zijn hier veel omvangrijker. Deze week ben ik gestart met mijn premaster journalistiek op de VU en ineens voel ik me weer heel even klein. Naar de uni gaan is zowel fysiek als inhoudelijk een smack in the face. De campus is gigantisch en ik moest best wel even slikken bij de eerste studieopdrachten. Iets nieuws doen in een nieuwe stad gaat nou eenmaal gepaard met ups en downs. Zolang je dat accepteert, is het ook makkelijker om door de momenten heen te komen dat het even niet zo lekker loopt. Voor je het weet sta je weer ergens te swingen waarvan je nooit had gedacht dat je er zou komen. Verandering is eng, maar ook gezond. *Insert cheesy quote*

“Life is like a rollercoaster. If it all goes down, you might as well put your hands up and enjoy the ride.”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s