Het afgelopen jaar hebben jullie weinig écht persoonlijke blogs van mij gelezen. Was ik voorheen nog een open boek, staat nu de deur toch iets meer op een kiertje. Op een gegeven moment vond ik het wel goed zo. Niet langer voelde ik de noodzaak om mijn grootste angsten en passies met de wereld te delen. En dat is A-ok.

Nu leek het me toch even een mooi moment om stil te staan bij alle gebeurtenissen van de laatste tijd. Zoals veel mensen weten kreeg ik in de zomer van 2013 een stevige burn-out. Niet zo eentje dat ik nog maar voor twee-derde mijn werk kon doen. Nope. Gewoon die-hard-super-kut dagenlang op de bank liggen janken, niet zelf boodschappen kunnen doen of een 2 uur durende film uit kunnen kijken. Maar hoe fucked up het ook was en hoe hard ik ook tegen een depressie heb lopen aanhikken omdat ik nog zoveel wilde maar het simpelweg niet kón, het heeft me zo veel moois gebracht.

Gezondheid is niet vanzelfsprekend

Vol overgave liet ik me meezuigen in het gevoel van mijn burn-out omdat ik ook wist dat dit een cruciaal moment was om negatieve signalen niet langer te negeren. Ik ging in therapie, schrapte enkele no-go’s uit mijn leven en ging op zoek naar een gezonde balans tussen lichaam en geest. Nog nooit in mijn leven was ik zo bezig met mijn gezondheid en wat bleek? Zelfs al ben je hier actief mee bezig, gezond zijn is niet iets vanzelfsprekends. Sometimes shit hits the fan, en op zulke momenten lukt het even niet om gezond te eten, genoeg te sporten of te slapen. Laat staan dat ook lang niet iedereen het geld of de ruimte heeft om te sporten en goed te eten. Ineens besefte ik me dat gezond zijn een zegen is en beloofde mezelf vanaf dat moment daar dankbaar voor te zijn en mijn focus te verplaatsen naar mezelf.

Afstudeerproductie over burn-out

Als het goed is haal ik eind dit jaar mijn bachelor journalistiek en voor mijn afstudeerproductie wil ik dan ook een groot verhaal schrijven over dit onderwerp. De afgelopen jaren hebben we al veel kunnen lezen over burn-outs bij jongeren en zelfs pubers krijgen hier nu al last van, zo schreef Psychologie Magazine recent. De oorzaken van dit probleem lopen enorm uiteen en het is ook belangrijk dat daar meer onderzoek naar gedaan wordt. Toch vind ik het belangrijk om te kijken naar de positieve dingen die hier uit voort kunnen komen. Zoals ik zei heeft het voor mij een hele positieve wending aan mijn leven gegeven, maar wanneer ik praat met lotgenoten merk ik dat lang niet iedereen dat zo ervaart. Sommige mensen kijken terug op een hele donkere periode die ze het liefst zouden willen vergeten. En dat is zo jammer, maar ook heel begrijpelijk. Het is een lange, zware periode waar je gewoon niks kan, hoe graag je het ook wil wat kan leiden tot depressie.

Voor mijn afstudeerproductie zoek ik 5 jongeren die in een burn-out zitten en volg ik ze in de weg naar herstel. Ik hoop met mijn verhaal deze jongeren ook een beetje te kunnen helpen in hun verwerkingsproces. Een burn-out voelt misschien als het einde van de wereld als je er midden in zit, maar het is juist het begin van iets heel moois. Je kunt het zien als een kans die je vroeg in je leven aangeboden krijgt om bij te sturen naar een relaxter leven. (Je kunt me mailen op susanpoeder@gmail.com)

Altijd de vinger aan de pols

Hoewel ik mijn leven nu op een andere manier inricht, mijn karakter is nog steeds hetzelfde gebleven. Ik ben nog steeds enorm ambitieus en gedreven waardoor ik mezelf soms afvraag of ik niet weer veel te hard ga. Na zo’n burn-out leef je altijd met een vinger aan de pols, maar soms wil je dat ook gewoon even niet. Heel soms verlang ik terug naar het zorgeloze, tegelijkertijd ook naïeve chaotische leven van mij. Maar als ik dan weer denk aan de adrenaline die ik altijd door mijn lijf voelde gieren wanneer ik thuis op de bank neerplofte, dan wil ik dat nooit meer. Een jaar naar mijn burn-out deed ik alles even rustig aan. Twee jaar na mijn burn-out durfde ik weer de versnelling in te zetten. Meer bijbaantjes, meer feestjes en hoger in zetten op carrièrekansen. Maar altijd in mijn achterhoofd om genoeg plezier en rust te pakken.

 

Een van de leukste dingen die ik afgelopen jaar heb gedaan tijdens mijn studie: Matthijs van Nieuwkerk interviewen!

Foto: Jeroen Schaaphok. Een van de leukste dingen die ik afgelopen jaar heb gedaan tijdens mijn studie: Matthijs van Nieuwkerk interviewen!

 

Een moment van bezinning

Nu 3 jaar later slijt ik het grootste gedeelte van mijn uren in de bibliotheek van de VU omdat ik aan mijn premaster ben begonnen. En volgende week sta ik live verslaggeving te doen voor National Geographic Channel… Snap je nu wat ik bedoel met het moeten terugblikken? Dit is een heel belangrijk moment voor mij om na te denken of dit de weg is die ik wil inslaan. Ik vind het ongelooflijk gaaf dat ik dit mag doen, maar et is ook intens stressvol. De ene dag geeft me energie, de volgende dag vreet het energie. Op dit moment vraag ik meer van mezelf dan dat ik ooit heb gedaan. Ik werk harder dan ik ooit heb gedaan. Het verschil is echter dat ik 100 procent achter mijn keuze sta omdat dit is wat ik wil. Niet langer doe ik werk wat ik niet wil en niet langer presteer ik omdat ik mijn omgeving tevreden wil houden.

Als burn-out veteraan zeg ik dan ook: de enige persoon die in jouw leven op nummer 1 staat, dat ben jij zelf. Dat klinkt misschien heel egoïstisch maar dat is het niet. Als jij net als ik moeite hebt om nee te zeggen en voor iedereen wilt zorgen, zorg dan eerst voor jezelf. Je kunt het beste andere mensen helpen als jij niet geholpen hoeft te worden. 🙂

Ciao en heel veel liefs,

 

Suus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s