7 weken janken

Ik staar naar de kilo’s zware boeken op mijn bureau. Mijn rugtas ligt er uitgeleefd bij naast me op de grond. Week drie van de tweede periode zit er op, wat betekent dat ik alweer halverwege mijn premaster journalistiek ben. Afstuderen komt steeds dichterbij, maar zou ook nog wel eens langer kunnen gaan duren dan waar ik op hoop…

De kilo’s zware boeken op mijn bureau staren natuurlijk niet terug. Als ze toch eens zouden kunnen spreken… Op een een of andere manier krijgt ‘Statistics’ van Andy Field de meeste aandacht. Een dikke ezelsoor van vijftig pagina’s rechts onderin omdat er al ontelbaar vaak met grof geweld door het boek heen is gebladerd. ‘Discourse Analyse’ voelt zich een beetje afgewezen en ‘Social Research Methods’ denkt alleen maar: “Damn wat zie ik er nog goed uit want de glanslaag van m’n cover is nog niet eens aangetast.”

Studieboeken moeten geleefd worden. Uitgelezen worden. Maar op dit moment vraag ik me sterk af of het me überhaupt lukt om dit semester door te komen zonder jankend te eindigen in foetushouding verstopt in een hoekje van de UB. Drie keer 6-puntsvakken in zeven weken, en de periode ervoor en erna stellen niet zoveel voor. Dit is de grootste drempel in mijn studietijd die ik ooit heb moeten overwinnen. HOE de f*ck ga ik dat doen? (In elk geval niet door blogjes te schrijven hierover).

Wellicht gaan de multiple choise tentamens me redden en schraap ik er nog een punt bij door netjes alle essay’s te schrijven. Maar dan moet ik wel alles gelezen hebben. Het enige positieve wat ik kan bedenken bij het aanzicht van deze zwaargewichten op mijn bureau: “Het is wel een goed workout voor mijn rug als ik hiermee elke dag veertig minuten naar de uni fiets.”

Begrijp me niet verkeerd. Ik vind studeren hartstikke leuk! De VU heeft de deuren naar onschatbare hoeveelheden kennis voor me geopend en ik voel me nu ook echt uitgedaagd dit te doen. Maar ik zou stiekem toch blij zijn alles straks achter de rug is en ik over drie seizoenen mijn papiertje in ontvangst mag nemen. Dan proost ik met een cocktail op een parelwit strand en denk ik: wat stelden die zeven weken eigenlijk weinig voor.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s